Aşka Her Zaman Kapım Açık…

Kırılan bir çeliğe kaynak yaptığınızda artık çeliğin en güçlü yeri “kaynaklı” yeridir; bir daha aynı yerden hayatta kırılmaz… Kaynakları o kadar çoğaldı ki yüreğimin artık kırılacak hiçbir yeri kalmadı. Şimdi çok daha güçlü hissediyorum kendimi…

Artık aşk için aradığım yeşil göz, sarı saç, yanakta gamze değil… Yürek güzelliğinin peşindeyim! Yalnız hüzünlü şarkıları yok bundan böyle hayatımın; neşe veren şarkıların da ne denli güzel olduğunun geç de olsa farkına vardım! Kolay olmadı bataklıklardan çıkmak ve sonra aşmak dertlerle dolu dehlizleri…

Ama öğrendim anlamlı olmadığını yalnızca acı veren aşkların… Şimdi hayatın her zerresinin tadını çıkarıyorum… Yaşıyorum be, hem de güzel yaşıyorum! Tadını çıkarmak için hayatın, koyuluyorum aşkın yollarına…

Önce “sevmek” diyorum sonrada;
“sevilmek”… Ama yetmez… İçinde saygı da olmalı; tıpkı yemeğe eklenen tuz gibi lezzetlendirmeli sevgiyi saygıyla… Ama o da yetmez! Hani bu tarifin yağı? O da arkadaşlık olmalı; sevdiğinin en yakın dostu olmalı insan… Çeşni niyetine de ekledik mi içine güven ve sadakati… Artık değmeyin keyfine!

İşte böyle bir aşka her zaman kapım açık benim! Siz de açın kapılarınızı…

“Aşkın Tuna”